دایرکت‌اس‌آر (DirectSR): استانداردسازی تکنولوژی‌های ارتقای وضوح تصویر در بازی‌های رایانه‌ای توسط مایکروسافت
گیمینگراهنمای جامع

دایرکت‌اس‌آر (DirectSR): استانداردسازی تکنولوژی‌های ارتقای وضوح تصویر در بازی‌های رایانه‌ای توسط مایکروسافت

DirectSR: Microsoft’s New API for Standardizing Super Resolution in PC Gaming

۱۰ خرداد ۱۴۰۵ 15 دقیقه مطالعه 13 بازدید

رابط برنامه‌نویسی جدید مایکروسافت با نام DirectSR، راهکاری انقلابی برای یکپارچه‌سازی تکنولوژی‌های آپسکیلینگ مانند DLSS، FSR و XeSS است. این API به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد با یک مسیر کدنویسی واحد، از تمامی این فناوری‌ها پشتیبانی کرده و عملکرد بازی‌ها را روی سخت‌افزارهای مختلف بهینه‌سازی کنند.

مقدمه

صنعت بازی‌های ویدئویی روی رایانه‌های شخصی همواره در حال رقابت برای دستیابی به بالاترین وضوح تصویر (Resolution) و بالاترین نرخ فریم (Framerate) بوده است. در سال‌های اخیر، تکنولوژی‌های ارتقای وضوح تصویر یا همان Super Resolution به یکی از مهم‌ترین ستون‌های گرافیک رایانه‌ای تبدیل شده‌اند. با این حال، تعدد این فناوری‌ها باعث ایجاد سردرگمی و افزایش شدید حجم کاری توسعه‌دهندگان شده است. در همین راستا، شرکت مایکروسافت با معرفی DirectSR، قدمی تاریخی در جهت استانداردسازی این حوزه برداشته است.

Microsoft DirectSR official logo and a futuristic glowing microchip background
Microsoft DirectSR official logo and a futuristic glowing microchip background

فناوری DirectSR یک رابط برنامه‌نویسی (API) جدید است که به عنوان پلی میان موتورهای بازی‌سازی و سخت‌افزارهای پردازش گرافیکی (GPU) عمل می‌کند. هدف اصلی این رابط، ساده‌سازی فرایند ادغام تکنولوژی‌های مختلف ارتقای وضوح تصویر، نظیر NVIDIA DLSS، AMD FSR و Intel XeSS در بازی‌های رایانه‌ای است. از جمله مزایای کلیدی این فناوری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • کاهش قابل توجه زمان و هزینه توسعه بازی‌ها
  • ایجاد یک مسیر کدنویسی واحد (Unified Code Path) برای تمام تکنولوژی‌های آپسکیلینگ
  • تضمین سازگاری گسترده با پردازنده‌های گرافیکی از برندهای مختلف
  • بهبود تجربه کاربری و ارائه گزینه‌های متنوع به گیمرها
  • یکپارچگی عمیق با معماری و اکوسیستم DirectX 12

این مقاله با نگاهی عمیق، به بررسی معماری، پیش‌زمینه، چالش‌ها و آینده فناوری DirectSR در صنعت بازی‌سازی می‌پردازد.


بافت و پیش‌زمینه

برای درک بهتر اهمیت و ضرورت وجود DirectSR، ابتدا باید نگاهی به تاریخچه و چالش‌های تکنولوژی‌های ارتقای وضوح تصویر بیندازیم. در گذشته، بازی‌ها برای کاهش لبه‌های دندانه‌دار از روش‌هایی مانند MSAA یا TAA استفاده می‌کردند. اما با ورود به عصر رزولوشن 4K و تکنولوژی رهگیری پرتو (Ray Tracing)، فشار روی کارت‌های گرافیک به قدری زیاد شد که رندر بومی (Native Rendering) دیگر پاسخگوی نیاز گیمرها برای دستیابی به نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه نبود.

در سال ۲۰۱۸، انویدیا با معرفی DLSS (Deep Learning Super Sampling)، مفهوم آپسکیلینگ مبتنی بر هوش مصنوعی را به دنیای بازی‌ها آورد. پس از آن، AMD با فناوری FSR (FidelityFX Super Resolution) که متن‌باز بود وارد رقابت شد و اینتل نیز تکنولوژی XeSS را برای پردازنده‌های گرافیکی Arc خود معرفی کرد.

Comparison of native 4K rendering versus Upscaled 1080p graphics showing minimal visual difference
Comparison of native 4K rendering versus Upscaled 1080p graphics showing minimal visual difference

اما این تنوع بالا، باعث بروز چالش‌های متعددی برای توسعه‌دهندگان شد:

  • تکرار کدنویسی: سازندگان مجبور بودند برای هر تکنولوژی (DLSS، FSR، XeSS) کدهای مجزایی بنویسند و پیاده‌سازی کنند.
  • مشکلات نگهداری: با انتشار هر نسخه جدید از این فناوری‌ها (مثلا ارتقا از FSR 2 به FSR 3)، تیم‌های توسعه باید کدهای بازی خود را به‌روزرسانی می‌کردند.
  • تضاد ساختاری: ورودی‌های مورد نیاز هر تکنولوژی (مانند بردارهای حرکتی، بافر عمق، فاکتور نوردهی) فرمت‌ها و ساختارهای متفاوتی داشتند.
  • تست و تضمین کیفیت (QA): بررسی عملکرد صحیح بازی با سه تکنولوژی مختلف روی صدها ترکیب سخت‌افزاری، نیازمند زمان و هزینه سرسام‌آوری بود.
  • باگ‌های انحصاری: برخی تکنولوژی‌ها با موتورهای بازی‌سازی خاصی تداخل داشتند که رفع آن‌ها نیازمند ارتباط مستقیم با شرکت سازنده سخت‌افزار بود.

«ما به نقطه‌ای رسیده بودیم که یک توسعه‌دهنده گرافیک باید هفته‌ها زمان صرف می‌کرد تا فقط مطمئن شود که هر سه افزونه آپسکیلینگ بدون تداخل با یکدیگر در منوی بازی کار می‌کنند. این یک کابوس توسعه بود.» — نقل قول فرضی از یک توسعه‌دهنده ارشد موتورهای گرافیکی

اینجا بود که نیاز به یک استاندارد واحد در صنعت احساس شد و مایکروسافت به عنوان مالک محبوب‌ترین رابط برنامه‌نویسی گرافیکی یعنی DirectX، مسئولیت توسعه این استاندارد را بر عهده گرفت.


جزئیات و تحلیل

در این بخش به بررسی عمیق و فنی فناوری DirectSR می‌پردازیم. این رابط برنامه‌نویسی صرفاً یک پوشش (Wrapper) ساده نیست، بلکه یک معماری بازطراحی شده برای خط لوله رندر (Render Pipeline) است که به طور مستقیم در هسته DirectX 12 Agility SDK قرار گرفته است.

۱. معماری یکپارچه و مسیر کدنویسی واحد

مهم‌ترین دستاورد DirectSR، ایجاد یک واسط مشترک برای تمامی ورودی‌های لازم جهت آپسکیلینگ است. تمامی تکنولوژی‌های مدرن آپسکیلینگِ زمانی (Temporal Upscaling) به یک سری داده‌های حیاتی از موتور بازی نیاز دارند. قبل از DirectSR، هر افزونه داده‌ها را با فرمت خاص خود دریافت می‌کرد. اکنون، توسعه‌دهنده فقط یک بار داده‌ها را به DirectSR می‌دهد و این API خود وظیفه ترجمه و توزیع آن‌ها را برای سخت‌افزار بر عهده دارد.

داده‌های مشترک ورودی که توسط DirectSR یکپارچه شده‌اند عبارتند از:

  1. بافر رنگ (Color Buffer): فریم رندر شده در رزولوشن پایین (مثلاً 1080p).
  2. بافر عمق (Depth Buffer): اطلاعات مربوط به فاصله اجسام از دوربین برای جلوگیری از تداخل لایه‌ها.
  3. بردارهای حرکتی (Motion Vectors): اطلاعات حرکت پیکسل‌ها از فریم قبلی به فریم فعلی برای پیش‌بینی و کاهش پدیده شبح‌وارگی (Ghosting).
  4. ماسک‌های واکنش‌پذیر (Reactive Masks): اطلاعاتی که به الگوریتم می‌گویند کدام بخش‌های تصویر (مانند رابط کاربری، ذرات ریز یا افکت‌های شفاف) نباید در فرآیند بازسازی زمانی دخالت داده شوند.
  5. فاکتور نوردهی (Exposure): داده‌های مربوط به میزان روشنایی صحنه برای جلوگیری از سوسو زدن (Flickering) پیکسل‌ها در محیط‌های تاریک.

Architectural diagram of DirectX 12 Agility SDK showing DirectSR bridging game engine and GPU drivers
Architectural diagram of DirectX 12 Agility SDK showing DirectSR bridging game engine and GPU drivers

۲. نقش حیاتی DirectX 12 Agility SDK

رابط DirectSR بخشی از DirectX 12 Agility SDK است. اما Agility SDK چیست و چرا اهمیت دارد؟ در گذشته، هر زمان که مایکروسافت ویژگی جدیدی به DirectX اضافه می‌کرد، توسعه‌دهندگان و کاربران باید منتظر می‌ماندند تا نسخه جدید سیستم عامل ویندوز (Windows Update) منتشر شود. این موضوع باعث کندی شدید در پذیرش تکنولوژی‌های جدید می‌شد.

مایکروسافت با معرفی Agility SDK، هسته گرافیکی را از سیستم‌عامل جدا کرد. حالا توسعه‌دهندگان بازی می‌توانند جدیدترین کتابخانه‌های گرافیکی (مانند DirectSR) را به صورت مستقیم در فایل‌های اجرایی بازی خود قرار دهند. این بدان معناست که گیمر برای استفاده از این قابلیت، نیازی به نصب آپدیت‌های ویندوز ندارد و فقط کافیست درایور کارت گرافیک خود را به‌روز نگه دارد.

۳. همکاری بی‌نظیر با غول‌های سخت‌افزاری

یکی از جذاب‌ترین جنبه‌های توسعه DirectSR، همکاری نزدیک مایکروسافت با انویدیا، ای‌ام‌دی و اینتل است. این API برای اینکه بتواند عملکرد بهینه‌ای داشته باشد، نیازمند پشتیبانی مستقیم در سطح درایور (Driver-Level) است.

  • پشتیبانی از NVIDIA DLSS: انویدیا درایورهای خود را به گونه‌ای تنظیم کرده است که زمانی که DirectSR فراخوانی می‌شود، درایور به طور خودکار دستورات را به هسته‌های هوش مصنوعی کارت گرافیک یعنی تنسور کور (Tensor Core) منتقل می‌کند.
  • پشتیبانی از AMD FSR: به جای اتکا به هوش مصنوعی سخت‌افزاری، تکنولوژی FSR از سایه‌زن‌های محاسباتی (Compute Shaders) استفاده می‌کند. در معماری DirectSR، راهکار FSR به عنوان پایه (Fallback) برای تمامی کارت‌های گرافیکی که فاقد سخت‌افزار اختصاصی هوش مصنوعی هستند در نظر گرفته شده است. در واقع، نسخه FSR 2 درون خود API تعبیه شده است.
  • پشتیبانی از Intel XeSS: اینتل از شتاب‌دهنده‌های ماتریسی (XMX) موجود در کارت‌های Arc برای پردازش دستورات DirectSR استفاده می‌کند و در صورت عدم وجود این شتاب‌دهنده‌ها، از دستورات استاندارد DP4a بهره می‌گیرد.

«توسعه DirectSR نمایانگر تعهد مایکروسافت به ایجاد یک اکوسیستم باز و قابل دسترس برای همه بازی‌سازان است. ما با همکاری مستقیم با شرکای سخت‌افزاری خود، توانستیم پیچیدگی‌ها را در لایه درایور پنهان کنیم تا سازندگان بازی روی خلق آثار هنری خود تمرکز کنند.» — تیم توسعه DirectX در مایکروسافت

Hardware components visualization comparing NVIDIA Tensor Cores, AMD Compute Units, and Intel XMX engines
Hardware components visualization comparing NVIDIA Tensor Cores, AMD Compute Units, and Intel XMX engines

۴. تاثیر بر عملکرد موتورهای بازی‌سازی و خط لوله رندر

یکپارچه‌سازی در سطح موتورهای بازی‌سازی (Game Engines) مانند Unreal Engine 5 یا Unity نیازمند درک دقیق مراحل رندر است. فرایند آپسکیلینگ معمولاً پس از مرحله Post-Processing (مانند اعمال نورپردازی و سایه‌ها) و قبل از اضافه شدن رابط کاربری (UI) انجام می‌شود.

مراحلی که یک موتور بازی با استفاده از DirectSR طی می‌کند به شرح زیر است:

  1. موتور گرافیکی تمامی اشیاء سه بعدی را در رزولوشن پایه رندر می‌کند.
  2. افکت‌های نورپردازی (Lighting)، سایه‌ها (Shadows) و بازتاب‌ها (Reflections) در همان رزولوشن پایین محاسبه می‌شوند تا در مصرف منابع صرفه‌جویی شود.
  3. موتور بازی با استفاده از یک فراخوان ساده به API مایکروسافت (مثلاً تابع DispatchSR)، بافرهای رنگ، عمق و بردارهای حرکتی را به DirectSR ارسال می‌کند.
  4. درایور کارت گرافیک تشخیص می‌دهد که کاربر کدام تکنولوژی (DLSS، FSR یا XeSS) را در منو انتخاب کرده است و سخت‌افزار مربوطه را فعال می‌کند.
  5. فریم با رزولوشن بالا و کیفیت عالی تولید می‌شود و به سیستم نمایشگر کاربر ارسال می‌گردد.

این مکانیزم ساده‌سازی شده، باعث کاهش بار پردازشی روی پردازنده مرکزی (CPU Overhead) می‌شود، زیرا دیگر نیازی به فراخوانی کتابخانه‌های (DLL) سنگین و متعدد توسط موتور بازی نیست.

Game engine UI showing a unified drop-down menu for Super Resolution settings without clutter
Game engine UI showing a unified drop-down menu for Super Resolution settings without clutter

۵. چالش‌های فنی و محدودیت‌های اولیه

با وجود تمامی مزایا، تکنولوژی‌های جدید همیشه با چالش‌هایی روبرو هستند. DirectSR در مراحل اولیه خود است و برخی از قابلیت‌های پیشرفته را پوشش نمی‌دهد:

  • عدم پشتیبانی از Frame Generation در نسخه اولیه: تکنولوژی‌های تولید فریم مصنوعی (مانند DLSS 3 Frame Gen یا FSR 3 Fluid Motion Frames) به دلیل پیچیدگی‌های مرتبط با مدیریت صف نمایش (Swap Chain) و تاخیر ورودی (Input Lag)، هنوز به طور کامل در استاندارد DirectSR ادغام نشده‌اند.
  • تفاوت کیفیت بصری: با وجود یک مسیر کدنویسی واحد، خروجی نهایی همچنان به الگوریتم سخت‌افزار بستگی دارد. DLSS همچنان روی کارت‌های انویدیا با استفاده از هوش مصنوعی کیفیت بهتری نسبت به نسخه پایه FSR تولید می‌کند و توسعه‌دهنده نمی‌تواند این تفاوت را کنترل کند.
  • وابستگی به درایور: اگر سازنده کارت گرافیک آپدیت بهینه‌ای برای درایور خود منتشر نکند، عملکرد DirectSR روی آن سخت‌افزار خاص ممکن است دچار مشکل شود.

جدول مقایسه

برای درک بهتر تفاوت تکنولوژی‌هایی که DirectSR به دنبال یکپارچه کردن آن‌هاست و همچنین تاثیر این API بر روند توسعه، دو جدول تحلیلی در ادامه آورده شده است.

جدول ۱: مقایسه تکنولوژی‌های پشتیبانی شده توسط DirectSR

| تکنولوژی آپسکیلینگ | شرکت سازنده | نیاز سخت‌افزاری اختصاصی | روش پردازش و بازسازی تصویر | متن‌باز (Open Source) | پشتیبانی روی کنسول‌ها | |---|---|---|---|---|---| | NVIDIA DLSS | انویدیا | کارت‌های سری RTX (Tensor Cores) | یادگیری ماشین عمیق (AI) | خیر (کد بسته) | خیر (فقط سوییچ) | | AMD FSR 2/3 | ای‌ام‌دی | ندارد (پشتیبانی از همه برندها) | سایه‌زن محاسباتی (الگوریتمیک) | بله | بله (پلی‌استیشن و ایکس‌باکس) | | Intel XeSS | اینتل | واحدهای XMX (و دستورات DP4a) | هوش مصنوعی و شتاب‌دهنده ماتریسی | بخشی (مدل پایه) | خیر |

جدول ۲: تاثیر پیاده‌سازی DirectSR بر روند توسعه بازی‌ها (قبل و بعد)

| شاخص‌های توسعه نرم‌افزار | بدون استفاده از DirectSR (روش سنتی) | با استفاده از استاندارد DirectSR | میزان بهبود / تغییر | |---|---|---|---| | زمان تقریبی پیاده‌سازی | ۳ تا ۵ هفته کاری (برای ۳ افزونه مجزا) | ۳ تا ۵ روز کاری (مسیر یکپارچه) | کاهش ۸۰ درصدی زمان توسعه | | تعداد کتابخانه‌های لازم (DLL) | حداقل ۳ کتابخانه حجیم و مجزا | ادغام شده در هسته ویندوز و درایور | کاهش حجم فایل‌های اجرایی بازی | | پیچیدگی منوی تنظیمات | نیازمند برنامه‌نویسی لاجیک پیچیده برای هر برند | یک منوی ساده با شناسایی خودکار سخت‌افزار | بهبود شدید تجربه کاربری (UX) | | هزینه نگهداری و بروزرسانی | بسیار بالا (نیاز به پچ کردن برای هر نسخه جدید) | بسیار پایین (آپدیت از طریق درایور سازنده) | کاهش هزینه‌های پشتیبانی پس از عرضه |


سوالات متداول (FAQ)

طبیعتاً معرفی یک معماری نرم‌افزاری جدید با این وسعت، پرسش‌های زیادی را برای گیمرها و علاقه‌مندان به تکنولوژی ایجاد می‌کند. در این بخش به مهم‌ترین سوالات پاسخ داده شده است:

۱. آیا DirectSR جایگزین DLSS و FSR خواهد شد؟ خیر. این API صرفاً یک واسط و پل ارتباطی است و جایگزین تکنولوژی‌های پایه نمی‌شود. DirectSR به سادگی به بازی می‌گوید که داده‌ها را چگونه بسته‌بندی کند تا DLSS یا FSR بتوانند آن‌ها را پردازش کنند.

۲. آیا کارت‌های گرافیک قدیمی از DirectSR پشتیبانی می‌کنند؟ بله، اما با یک شرط. از آنجا که نسخه استاندارد و پایه AMD FSR 2 به طور درونی درون API مایکروسافت تعبیه شده است، حتی اگر کارت گرافیک قدیمی شما (مانند سری GTX 1000) فاقد هوش مصنوعی باشد، بازی همچنان می‌تواند با استفاده از الگوریتم FSR تصاویر را با کیفیت بالا آپسکیل کند.

۳. آیا این تکنولوژی فقط روی ویندوز ۱۱ کار می‌کند؟ خیر. از آنجایی که DirectSR به عنوان بخشی از DirectX 12 Agility SDK منتشر می‌شود، با نسخه‌های به‌روز شده ویندوز ۱۰ نیز سازگاری کامل دارد و محدود به ویندوز ۱۱ نیست.

۴. آیا استفاده از این API باعث افت فریم یا سنگینی بازی می‌شود؟ به هیچ وجه. در واقع یکی از اهداف اصلی DirectSR کاهش Overhead پردازنده مرکزی است. تمام بار محاسباتی سنگین به عهده درایور و شتاب‌دهنده‌های سخت‌افزاری کارت گرافیک (GPU) گذاشته می‌شود.

۵. وضعیت پشتیبانی کنسول‌ها (PlayStation و Xbox) چگونه است؟ کنسول Xbox از آنجا که بر پایه اکوسیستم DirectX مایکروسافت ساخته شده است، مستقیماً از مزایای این معماری بهره‌مند خواهد شد. اما کنسول PlayStation سونی از API گرافیکی اختصاصی خود استفاده می‌کند و سازندگان باید برای آن پلتفرم از راهکارهای بومی استفاده کنند.

۶. آیا سازندگان بازی مجبور به استفاده از این فناوری هستند؟ خیر. سازندگان همچنان می‌توانند افزونه‌های اختصاصی انویدیا یا ای‌ام‌دی را به صورت جداگانه در موتور گرافیکی خود پیاده‌سازی کنند. استفاده از DirectSR کاملاً اختیاری است، اما به دلیل مزایای فوق‌العاده‌اش، پیش‌بینی می‌شود که به زودی به استاندارد صنعت تبدیل شود.

۷. وضعیت پشتیبانی از لینوکس و سیستم‌عامل‌های دیگر چگونه است؟ تکنولوژی‌های DirectX به طور انحصاری برای پلتفرم‌های مایکروسافت توسعه می‌یابند. با این حال، لایه‌های ترجمه کد در لینوکس (مانند Proton در Steam Deck) ممکن است در آینده بتوانند تماس‌های این API را به Vulkan ترجمه کنند، اما این پشتیبانی به صورت رسمی از سوی مایکروسافت نخواهد بود.

۸. آیا این فناوری می‌تواند بر کیفیت اجرای بازی‌های واقعیت مجازی (VR) تاثیر بگذارد؟ بله. بازی‌های واقعیت مجازی نیازمند نرخ فریم بسیار بالا و پایدار (معمولاً ۹۰ تا ۱۲۰ فریم) در رزولوشن‌های سنگین هستند. استانداردسازی آپسکیلینگ می‌تواند به توسعه‌دهندگان بازی‌های VR کمک کند تا با سرعت بیشتری این ویژگی‌ها را برای هدست‌های مختلف بهینه‌سازی کنند.


نگاه به آینده

رونمایی از DirectSR تازه آغاز مسیر مایکروسافت برای یکپارچه‌سازی گرافیک رایانه‌ای است. در حال حاضر، این تکنولوژی بر ارتقای وضوح تصویر (Super Resolution) تمرکز دارد. با این حال، با نگاهی به روندهای فعلی صنعت گیمینگ، می‌توان انتظار داشت که در نسخه‌های بعدی، امکانات گسترده‌تری به آن افزوده شود.

Abstract futuristic representation of AI data streams flowing into a PC gaming rig, symbolizing the future of rendering
Abstract futuristic representation of AI data streams flowing into a PC gaming rig, symbolizing the future of rendering

یکی از مهم‌ترین پیش‌بینی‌ها، ادغام تکنولوژی‌های تولید فریم مصنوعی (Frame Generation) در استانداردهای آینده DirectX است. همانطور که اکنون آپسکیلینگ استاندارد شده است، توسعه‌دهندگان به شدت نیازمند یک API واحد برای تولید فریم (DLSS 3، FSR 3 و AFMF) هستند. علاوه بر این، با پیشرفت هوش مصنوعی مولد (Generative AI) و پردازش ابری (Cloud Gaming)، استانداردسازی ورودی‌ها و خروجی‌های خط لوله رندر اهمیت دوچندانی پیدا خواهد کرد. فناوری DirectSR زیرساخت لازم را برای ورود هوش مصنوعی به سایر بخش‌های پردازش گرافیکی، نظیر بازسازی اشعه‌ها (Ray Reconstruction) و تولید بافت‌های هوشمند، فراهم می‌آورد.


جمع‌بندی

تکنولوژی DirectSR مایکروسافت بدون شک یکی از مهم‌ترین اتفاقات نرم‌افزاری صنعت بازی‌سازی در سال‌های اخیر است. با افزایش سرسام‌آور بودجه ساخت بازی‌های AAA و پیچیده‌تر شدن معماری سخت‌افزارها، توسعه‌دهندگان بیش از هر زمان دیگری به ابزارهایی نیاز دارند که فرایند تولید را ساده‌سازی کنند. این API با ایجاد یک مسیر کدنویسی واحد، پایان دادن به جنگ تکنولوژی‌های انحصاری در لایه موتور بازی، و همکاری بی‌سابقه با رقبای سرسخت بازار (Nvidia، AMD و Intel)، نشان داد که چگونه استانداردسازی می‌تواند به نفع تمامی ذینفعان، از برنامه‌نویسان گرفته تا گیمرهای نهایی، باشد.

آینده اجرای بازی‌های رایانه‌ای روی رزولوشن‌های 4K و بالاتر با نرخ فریم بی‌نظیر، اکنون از طریق هوش مصنوعی و راهکارهای نرم‌افزاری تضمین شده است و DirectSR نقش هسته مرکزی این انقلاب گرافیکی را ایفا خواهد کرد.

DirectSRDirectX 12DLSSFSRGame DevelopmentUpscaling

آیا این مقاله برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به ما کمک می‌کند محتوای بهتری تولید کنیم